فناوری «ساخت افزایشی»؛ راهکار طلایی برای پایان دادن به خامفروشی در صنایع کلیدی
دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانشبنیان بر لزوم جلوگیری از خامفروشی تأکید کرد. او گفت که باید فناوریهای ساخت پیشرفته به صنایع راهبردی کشور وارد شود. این اقدام میتواند به رشد و توسعه اقتصادی کمک کند و...
به گزارش پایگاه خبری پژوهندگان عصر، وحید ضرغامی، دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان مواد و ساخت پیشرفته معاونت علمی، با تأکید بر لزوم تغییر از روشهای سنتی و غیرمنسجم، و اهمیت ورود فناوریهای نوین به حوزه مواد و ساخت پیشرفته، اظهار داشت: ستاد در راستای تقویت زیستبوم دانشبنیان در شاخههای تخصصی مواد و ساخت پیشرفته و ایجاد یک نظام همگرا و همراستا در سطح کشور، با اعلام رویکرد جدید خود، بر ضرورت انتقال از اقتصاد مبتنی بر مواد خام و روشهای تولید سنتی به اقتصاد مبتنی بر محصولات با ارزش افزوده بالا و تولید با استفاده از روشهای پیشرفته تأکید دارد.
ضرغامی با بیان هدف ستاد در ایجاد یک نظام همگرا در سطح کشور، بر شکلدهی به صنعتی قدرتمند با گردش مالی قابل توجه در حوزههای دانشبنیان تأکید کرد و گفت: پیشرفت صنعتی ایران در گرو تکمیل زنجیره ارزش مواد خام و گذر از روشهای تولید سنتی به روشهای نوین و پیشرفته است.
وی با اشاره به ضرورت جلوگیری از خامفروشی، تصریح کرد: شرکتهای دانشبنیان و فناور باید با تمرکز بر بازارهای هدف و با رویکرد صادراتمحور، خطوط تولید خود را به سمت محصولات با ارزش افزوده بالا هدایت کنند. این اقدام نه تنها نیاز صنایع داخلی را برطرف میکند، بلکه با کاهش ارزبری و افزایش صادرات، به عنوان موتور محرک اشتغالزایی پایدار عمل خواهد کرد.
به گفته ضرغامی، ستاد بر جایگزینی روشهای سنتی، نظیر ریختهگری و ماشینکاری، با فناوریهای پیشرفتهای مانند ساخت افزایشی و استفاده از شبیهسازی در فرآیندهای شیمیایی و متالورژیکی تأکید دارد. در حوزه ساخت افزایشی، این تغییر و تحول در صنایع راهبردی همچون خودروسازی و هوافضا، علاوه بر افزایش چشمگیر سرعت و دقت، امکان تولید قطعات با هندسههای پیچیده را فراهم کرده و هزینههای تولید را به طور جدی کاهش میدهد.
دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانشبنیان مواد و ساخت پیشرفته معاونت علمی ادامه داد: در حوزه شبیهسازی و ساخت پایلوتهای کوچک مقیاس در موضوعاتی مانند استخراج و استحصال عناصر و متالورژی استخراجی، میتوان با بهینهسازی پارامترهای فرآیندی، هزینههای سرمایهگذاری را کاهش داد و از اعمال روشهای مبتنی بر سعی و خطاهای غیرضروری جلوگیری کرد.