جنگ رمضان، ترور دانشمندان ایرانی و تخریب دانش بومی

به یاد شهید سعید شمقدری یوسف خجیر، دانشیار گروه ارتباطات دانشگاه بین المللی سوره، در یادداشتی برای «فرهیختگان» نوشت: استقلال یکی از اصول اساسی جمهوری اسلامی از ابتدای انقلاب اسلامی بوده است. در حوزه علمی نیز توجه به استقلال علمی و فناوری براساس دانش و فناوری بومی با اتکا به توان داخلی در آرای حضرات امام خمینی (ره) و امام خامنه ای (ره) دیده می شود. حضرت آیت الله خامنه ای که بر سیاست خودباوری علمی و اتقان فناوری داخلی تأکید ویژه ای داشتند در آرای خود در مورد جنبش نرم افزاری (1381)، نهضت نوآوری علمی و فناوری (1385)، اقتصاد دانش‌بنیان مبتنی بر فناوری بومی (1391) به تبیین این امر پرداختند. در راستای اهمیت این امر دشمنان جمهوری اسلامی به‌ویژه اسرائیل تروریست نیز جهت مقابله با این سیاست بومی به سیاست ترور دانشمندان مرتبط با دانش و فناوری بومی روی آوردند. در این یادداشت با پاسداشت شهادت شهید سعید شمقدری، دانشیار گروه کنترل دانشکده مهندسی برق دانشگاه علم و صنعت به چرایی ترور دانشمندان ایرانی طی دو دهه اخیر می‌پردازم. بی شک رشد فناوری بومی در دو دهه اخیر در حوزه های نظامی، هسته ای، نانو و بایوتکنولوژیک و فناوری زیستی، خاری در چشم رژیم تروریستی اسرائیل بوده است. فناوری هایی که اثرات آنها را در دفاع مقدس 2 و به ویژه دفاع مقدس 3 در بخش فناوری نظامی – امنیتی می شود شاهد بود. این امر ترور را برای صهیونیست‌ها به عنوان یک ابزار توقف پیشرفت علمی به عنوان یک اصل قرار داد. اما چرا ترور دانشمند باید برای ما مهم باشد. نخستین اهمیت موضوع این است که دانشمندان سرمایه های فکری هر جامعه هستند. با ترور آنها سرمایه های فکری ایران عزیزمان دچار نقصان می شود. نکته دوم اینکه ترور دانشمندان باعث ایجاد ترس و خودسانسوری در جامعه علمی می شود. این امر باعث تخریب فضای گفت‌وگو و ترویج علمی در بین دانشمندان می شود. نکته سوم باعث بی اعتمادی بین جامعه به نهادهای مستقر برای حفظ دانشمندان کشور می شود. این بی اعتمادی حتی به بین خود شهروندان نیز سرایت می کند. نکته چهارم پرداختن به این موضوع باعث گفتمان سازی شهادت دانشمندان در جامعه و حفظ آن در حافظه تاریخی جامعه و کشور می شود. نکته پنجم باعث حفاظت از فضای علمی و استقلال علمی در بین نهادهای مسئول و حتی مردم جامعه می شود و نکته آخر این که حق حیات یک دانشمند جزء حقوق بنیادین بشر است و حفظ آن الزامی است. توجه به این امر باعث می شود نهادهای حقوقی مسئول به جد به پیگیری حقوقی در این زمینه بپردازند.