بیسکوییت‌هایی از پلاستیک!

به گزارش پایگاه خبری پژوهندگان عصر، زباله‌های پلاستیکی به عنوان یک تهدید زیست‌محیطی مداوم و نگرانی برای سلامت عمومی شناخته می‌شوند. در این راستا، نیاز به تأمین غذای جمعیت در حال افزایش و همچنین تقاضای احتمالی برای جوامع خارج از زمین در ماه و فراتر از آن، چالشی برای فناوری‌های آینده به شمار می‌آید.

لاهیرو جایاکودی، میکروبیولوژیست دانشگاه ساترن ایلیونیز در آمریکا، اظهار می‌دارد که انتظار می‌رود تقاضای جهانی برای غذا تا سال ۲۰۵۰ میلادی بین ۳۵ تا ۵۶ درصد افزایش یابد و حدود ۳۰ درصد از جمعیت جهان در آینده با خطر گرسنگی مواجه شوند. به اعتقاد وی، یکی از راه‌های مقابله با این مشکل، استفاده از میکروب‌ها است.

جایاکودی و همکارانش چند گونه مخمر را به طور ژنتیکی بازطراحی کردند تا بتوانند مخلوطی از پلی‌اتیلن ترفتالات (PET) تجزیه‌شده، ساقه‌های دورریخته‌شده ذرت و سایر مواد آلی را به محصولاتی تبدیل کنند که نه تنها قابل هضم برای انسان باشند، بلکه خوشمزه نیز باشند.

یک نوع از Saccharomyces cerevisiae به گونه‌ای دستکاری شد که بتواند طعم‌دهنده وانیلین را از اسید فرولیک تولید کند. به طور مشابه، یک نوع از Rhodosporidium toruloides به گونه‌ای مهندسی شد که اتیلن گلایکول را به عنوان منبع کربن مصرف کرده و بتا کاروتن (پیش‌ساز ویتامین آ) تولید کند.

محققان در مرحله بعد، ترکیب مواد دورریز را به گونه‌ای فرآوری کردند که شکلی از آن‌ها تولید شود که میکروب‌ها به راحتی قادر به هضم آن باشند. آن‌ها با این کار متوجه شدند که می‌توانند خمیری از پروتئین‌ها و چربی‌ها بسازند که از لحاظ تئوری قابل خوردن است. پژوهشگران تنها نیاز داشتند تا مقداری نشاسته، فیبر و کمی شیرین‌کننده اضافه کنند و سپس این خوراکی را به شکل میان‌وعده‌های کوچک قالب‌گیری کنند.

برای جذاب‌تر کردن این محصول، پژوهشگران آن را در یک چاپگر سه‌بعدی ریختند. هرچند آن‌ها باید برای مصرف کالاهای پخته‌شده منتظر تأییدیه بمانند، اما هیچ دلیلی وجود ندارد که بیسکویت‌های خوراکی، با وجود اینکه از پلیمرهای پلاستیکی غیرخوراکی ساخته شده‌اند، ایمن نباشند. جایاکودی در این زمینه می‌گوید: ما سعی کردیم فناوری‌هایی برای بازیافت پلاستیک توسعه دهیم تا محصولات ارزشمندتری بسازیم. ما با خود گفتیم چرا بر تولید غذا تمرکز نکنیم؟ زیرا پلاستیک و غذا هر دو از کربن تشکیل شده‌اند.