زنی که از «ژن بیمصرف» به نوبل رسید
به گزارش خبرنگار پژوهندگان عصر ،از تحقیق روی یک ژن ناشناحته که سایر دانشمندان آن را ژنی «بیمصرف» میدانستند، تا تصمیم برای ترک دانشگاه و انجام تحقیقات خود در یک استارتاپ زیستفناوری، برانکو در طول دوران حرفهای خود پذیرای اتفاقات غیرمنتظرهای بوده است. مری برانکو در سال ۱۹۶۱ در پورتلند، اورگان، فرزند میانی یک خانواده با سه فرزند بود. در دبیرستان، از بسکتبال لذت میبرد و برای گروههای دو و میدانی و دوی صحرایی میدوید، اما به گفته خودش، در هر دو رشته بسیار بد بود. با این حال، او دانشجوی خوبی بود و به ریاضیات و علوم، بهویژه ژنتیک، علاقه داشت.
برانکو آرزوی رفتن به دانشگاه در یک شهر بزرگ را داشت و پس از فارغالتحصیلی، مسیر پیشپزشکی را در دانشگاه واشنگتن آغاز کرد. او از پدربزرگ پدریاش که پزشک و جراح بود، الهام گرفته بود و اشتیاق زیادی برای کمک به مردم داشت. با این حال، پس از گذراندن یک کلاس ژنتیک در سال آخر دانشگاه و چشیدن اولین طعم کار آزمایشگاهی، متوجه شد که آیندهاش در گرو تحقیق است. او گفت: به محض اینکه وارد آن آزمایشگاه تحقیقاتی شدم، واقعا مرا تحت تأثیر قرار داد.