تار و پودی از جنس کلاندادهها
به گزارش خبرنگار پژوهندگان عصر ، نرمافزارهای سنتی از قوانین از پیشتعریفشده پیروی میکنند و از این رو، هوشمصنوعی سنتی به راهنمایی و هدایت گامبهگام نیاز دارد.
این در حالی است که هوشمصنوعی عاملی قادر است وظایف پیچیده را بدون نظارت مداوم انسان انجام دهد. در این بستر، عاملهای هوشمصنوعی میتوانند با یکدیگر و سایر سامانههای نرمافزاری ارتباط برقرار کنند تا فرآیندهای تجاری موجود را خودکار کنند.
اما فراتر از اتوماسیون اسـتاتیک یا خودکارسازی ایستایی، آنها تصمیمات مستقل و زمینهای میگیرند. به این معنا که این عاملها از محیط پیرامونشان یاد میگیرند و با شرایط متغیر سازگار میشوند. این رفتار، آنها را قادر میسازد گردشکارهای پیچیده را با دقت انجام دهند.
برای مثال، یک سامانه هوشمصنوعی عاملی میتواند برنامههای شیفت کارمندان را بهینه کند. اگر کارمندی بیمار باشد، عامل میتواند با سایر کارمندان ارتباط برقرار کرده، برنامه را دوباره تنظیم کند و همزمان الزامات منابع و زمان پروژه را برآورده سازد.