روند توسعه تحقیقات بنیادی در ۳ کشور؛ پیشنهادهایی برای ایران
به گزارش خبرنگار پژوهندگان عصر ، تحقیقات بنیادی یکی از ارکان اصلی نظامهای نوآوری در کشورها است و نقش مهمی در تولید دانش، پیشرفت فناوری و توانمندی جوامع در حل مشکلات دارد.
هدف اصلی این نوع تحقیقات درک عمیقتر پدیدهها است و سریع به مرحله کاربرد نمیرسند. تحقیقات بنیادی با چالشهایی مثل عدم قطعیت، زمانبر بودن و دشواری در سنجش نتایج همراه هستند؛ با این وجود در درازمدت میتوانند زمینه را برای نوآوریهای بنیادی و رشد اقتصادی کشورها فراهم کنند.
به دلیل زمانبر بودن و عدم قطعیت، به طور معمول اینگونه تحقیقات مشتری بخش خصوصی ندارند و به همین دلیل تحقیقات بنیادی به طور معمول با حمایت دولتها انجام میشوند. با وجود اینکه در مورد ضرورت حمایت دولتها از آنها توافق وجود دارد ولی هنوز چگونگی حمایت، منابع مالی پایدار، اولویتبندی و ارزیابی اثربخشی این تحقیقات در سیاستگذاری علم و فناوری نیازمند بررسی است.
در ایران چالشهایی مانند پراکندگی نهادها، ناپایداری منابع مالی و مشکلات در ارزیابی تحقیقات وجود دارد و در این شرایط استفاده از تجربیات کشورهای پیشرفته میتواند راهکارهایی را پیش روی مسئولان قرار دهد.
بر همین اساس؛ مرکز پژوهشهای مجلس در گزارشی به بررسی تجارب ایالات متحده آمریکا، کره جنوبی و چین در حمایت از تحقیقات بنیادی پرداخته و پیشنهادهایی را برای بهبود حکمرانی این حوزه در ایران ارائه داده است.